Emanuel Borzellino

Borzellino (ja, met een Z: fout bij het gemeentehuis, nu een handelsmerk) is een Siciliaanse singer-songwriter die slecht verspreid is over het schiereiland, samen met zijn band Gli incubi della P.A. — meer dan een naam, een gedeelde ervaring. Haar muziek bevindt zich ergens tussen de Italiaanse rock van het begin van de jaren 2000 en een akoestische gitaar die nooit is gestopt met arpeggio's in 3/4, terwijl de drums proberen haar bij te houden tussen accenten en goede bedoelingen. In zijn liedjes praat hij vaak over afscheid, dingen die slecht zijn geëindigd en liefdes die hun eigen dingen hebben gehad, maar dat is het dan ook. Dit alles echter met een bijna koppige energie, alsof het ritme zei "oké, slecht... Maar laten we verder gaan." Borzellino is zweet, precisie (wanneer nodig) en gecontroleerde chaos (wanneer het niet te vermijden is), samen met een band die het podium, zweet en waarschijnlijk wat bureaucratisch trauma deelt. In het leven is hij kieskeurig over de dingen waar hij van houdt, totaal onverschillig over de rest. Het is geen indie. Of in ieder geval gebruikt hij het niet als excuus.