Marco Normando

Bassist van de Caserta-muziekscene, actief sinds de jaren negentig in het Italiaanse alternatieve rock- en onafhankelijke circuit. Hij begon zijn muzikale carrière in 1990, op veertienjarige leeftijd, waarbij hij de elektrische bas en de Italiaanse alternatieve rockscene benaderde. De eerste ervaringen zijn verbonden aan Embolia, een project beïnvloed door de Italiaanse alternatieve rock uit het begin van de jaren negentig, en later aan Alms, een grungeband die actief was in de periode van maximale uitbreiding van het genre. In de daaropvolgende jaren ontwikkelde hij een belangrijke live-ervaring, ook via een project gewijd aan Tool, waarbij hij het artistieke pad deelde met zanger Marco Di Matteo. De Verdwijnende Een centrale stap in zijn carrière kwam in 2008 met de oprichting van The Disappearing One, samen met Fabio Giobbe. De band ontwikkelt een identiteit die terug te voeren is op alternatieve rock, indierock en akoestische en songwriting-geluiden van internationale oorsprong. Zijn opnamecarrière omvat Transitional Phase (2010), The Ends That Never End (2011), Several Efforts for Passionate People (2012) en het titelloze album The Disappearing One (2014). Het project leidt Marco naar een intensieve live-activiteit in Italië en het delen van het podium met artiesten en bands zoals Paolo Benvegnù, The Niro (Davide Combusti), Perturbazione, Plan de Fuga en Malfunk. Het album The Disappearing One, uitgebracht door Octopus Records, werd gemasterd in Sterling Sound Studios in New York door Steve Fallone. Het album, bestaande uit tien nummers, breidt het onderzoek van de band uit door vermengingen tussen alternatieve rock/pop, softrock en internationaal songwriting. In het traject van The Disappearing One neemt Marco ook deel aan de productie en arrangementen, waarbij hij bas speelt en in sommige producties ook piano. Malmö In 2014 richtte hij samen met Daniele Ruotolo Malmö op, een Caserta-formatie gericht op alternatief en postrock. De bezetting bestaat uit Daniele Ruotolo, Vincenzo De Lucia, Marco Normando en Vincenzo Del Vecchio. Het eerste werk is de demo Palloni Aerostatici, opgenomen in de Casetta Studio en bestaande uit vijf nummers. Met Malmö neemt Marco deel aan een intensieve live-activiteit, deelneemt aan festivals en deelt het podium met Fast Animals en Slow Kids, Lo Stato Sociale en Be Forest. In 2015 behoorde de band ook tot de nationale finalisten van de MEI. Het pad gaat verder met de samenwerking met Massimo De Vita (Blindur) voor pre-producties en met Paolo Alberta voor mixen, terwijl de mastering wordt toevertrouwd aan Birgir Jón Birgisson, historisch technicus van de Sundlaugin Studio en medewerker verbonden aan de Sigur Rós-scene. In 2017 werd Manifesto della chimica romantica gepubliceerd, gevolgd door Rivoluzione Rotation in 2020 en ZOLFO in 2023. In de laatste bezetting speelt Marco bas in de bezetting bestaande uit Daniele Ruotolo, Vincenzo De Lucia en Vincenzo Del Vecchio, met een mix toevertrouwd aan Daniele Ruotolo en mastering door Birgir Jón Birgisson in de Sundlaugin Studio.