Massimiliano Meddi

Afgestudeerd aan de driejarige opleiding Compositie met een musicologische specialisatie, aan het "G. Verdi" Conservatorium in Milaan. Na de eerste muzikale opname, gedateerd 1990, volgt een zeer zware en diepe, eenzame leerperiode als "one man band" tussen thuisstudio en professionele opnamestudio, die culmineert in mijn deelname aan de halve finale van het Castrocaro Festival 1999, als singer-songwriter. Van 2000 tot 2007 zagen de duidelijk hogere eigenaardigheden, vergeleken met de doelstellingen van de jaren negentig, terug te vinden in het kwalitatieve weefsel van de technische taal van geluidsregie, gecombineerd met een verfijnde zoektocht naar het "scenische woord", de geboorte van muzikale projecten bedoeld voor balletten en incidentele muziek. Vanaf 2008 zal ik het genre Italiaanse popmuziek hervatten, maar op mijn eigen manier uitbreid ik de fundamenten die in de jaren 90 werden gelegd, variërend van fusion tot progressieve rock. Sommige werken zullen opnieuw gebaseerd zijn op het model van eerdere theaterprojecten, met uitgebreide gesproken recitatieven, zoals in twee werken uit 2017 en 2018. Mijn compositie-neiging is vanaf het begin altijd hetzelfde geweest; bestaat uit de ijverige zoektocht naar het verouderde woord dat kenmerken gemeen heeft met het scenische woord. Vanaf de titel van een nummer ben ik geïnteresseerd in manieren van verbale uitleg die de boodschap en het ware klimaat belichamen dat inherent is aan een thema dat verteld moet worden. Mijn zang neigt van nature naar het rockgenre, hoewel ik tijdens de realisatie van de projecten voor de scènes (periode 2002-2003) met verschillende tekstuele overdubs heb geëxperimenteerd. Al deze ervaringen zijn samengevat in mijn nieuwste werk "Hammer Hurricane" (s.i.a.e. 2020), waarin het verouderde woord en de dissonante harmonieën die dicht bij free-jazzgebaren lijken, een solide geluid en esthetiek beeld bieden. De zoektocht naar het element dat een thematische boodschap uniek maakt, is het doel dat ik mezelf sinds 2000 heb gesteld: "muziek is gemaakt voor het oor" – zoals Michel de Saint-Lambert in de achttiende eeuw betoogde – een fout die het niet bekstoot doet, is geen vergissing".