Claudia Argentieri

Ik heb altijd gezongen, maar ik ben 12 jaar geleden begonnen met zangstuderen, eerst als tolk, en met de komst van COVID begon ik mijn eigen teksten te schrijven door vier ongepubliceerde liedjes uit te geven. Tijdens mijn artistieke opleiding experimenteerde ik ook met acteren door het twee jaar te bestuderen en op het podium te gaan met een musical en diverse theatervoorstellingen in verschillende theaters in Rome. De acteerervaring, hoezeer het me ook intrigeerde, deed me meer begrijpen dat muziek en zang de kunstvormen zijn waarin ik mezelf het meest kan uitdrukken en zoeken, en waarmee ik het beste contact en communicatie kan onderhouden met degenen die naar mij luisteren. De weg is echter bergopwaarts, en na een periode van vervreemding en ruzie met de zangwereld besloot ik me in te schrijven voor communicatiewetenschappen aan de universiteit voor persoonlijke voldoening, maar ook om verbindingen en contacten te vinden met de zangwereld binnen mijn universitaire carrière. Vandaag, op 35-jarige leeftijd, wil ik mezelf een nieuwe kans geven, muziek op een volwassenere en verantwoordelijkere manier benaderen, een balans vinden tussen concreetheid en planning en hoop en droom.